Ο μεγάλος ηγέτης δημιουργεί ένα μεγάλο κόμμα. Κι έρχονται μετά οι μικροί κι ασήμαντοι απόγονοι και το καταντούν ένα θλιβερό απόκομμα. Κι αυτό, απελπιστικά μικρό...Τόσο απλά τα πράγματα....Και ίσως, τόσο πικρά...

ΧΡ. Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ 

"Χαρταετοί πολύχρωμοι,
μοιάζαν τα όνειρά μας,
που τα λεπτά τους τα σχοινιά
κρατούσε η καρδιά μας...
Μα τα σχοινιά τους γλίστρησαν
στα παιδικά μας χέρια
και χάθηκαν  οι χαρταετοί
πετώντας προς τ' αστέρια." 

Παλιά, πολύ παλιά γραφή, ....Πρωτόλεια και ξεχασμένη...
Αφιερωμένη σε ένα αγαπημένο φίλο που έχει φύγει, που παραδόξως του άρεσε...
Τον δημοσιογράφο Γιάννη Βουτσινά.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙΣ

14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ...Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ

Αν φτάσεις στο σημείο να γιορτάζεις την Αγάπη μια φορά τον χρόνο, καλύτερα να μην την γιορτάζεις ποτέ.
Γιατί η αγάπη δεν έχει επετείους. Είναι μια συνεχής γιορτή. Αλλιώς δεν είναι αγάπη...

ΧΡ. Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΟΝΕΙΡΑ

Όνειρα χωρίς δράση μοιάζουν με αυτοκίνητα χωρίς βενζίνη. Δεν σε πάνε πουθενά...

ΧΡ. Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΧΑΝΟΥΜΕ

Χάνουμε την ζωή μας ονειρευόμενοι μια ζωή που δεν θα έχουμε ποτέ

ΧΡ. Β. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΟΙ ΑΣΟΙ

Οι άσοι δεν κρύβονται σε κοντομάνικα.

ΧΡ. Β. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΟ ΠΙΟ ΠΡΟΣΟΔΟΦΟΡΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ..

Το πιο προσοδοφόρο επάγγελμα μερικών γυναικών είναι εκείνο της πουτάνας. Με δεύτερο εκείνο της συζύγου. 

ΧΡ. Β. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΦΟΡΟΥΣΕ ΠΑΝΕΣ

Κάτω από την μεγάλη, την επίσημη  στολή ο "ΗΓΕΜΟΝΑΣ" φορούσε πάνες. Είχε ακράτεια...

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ

Για να σου κάνει κακό ο άλλος, δεν εξαρτάται από το πόσο δυνατός είναι, αλλά από το πόσο αδύνατος είσαι εσύ

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΙΝΙ ΣΤΗ FORMULA 1

Ενώ μόλις και μετά βίας καταφέρνει να τρέξει ένα πατίνι, έχει το θράσος και την αναίδεια να μας ζητάει να του εμπιστευτούμε την οδήγηση ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου.
Και, δυστυχώς,  εμείς έχουμε την ανοησία να του την εμπιστευτούμε...
Η Ελληνική πραγματικότητα σε όλο της το, τραγικό, μεγαλείο...

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ...

Αν μπορούσαμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς με τον εαυτό μας, μπορεί και να τρομάζαμε. Από τον ίδιο τον εαυτό μας...

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ

Οι αποτυχημένοι, μόνο συνταγές αποτυχίας μπορούν να σου δώσουν...

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΠΕΤΡΟΒΟΛΟΥΝ...

Τον ουρανό πετροβολούν μόνο οι ηλίθιοι.

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΥΤΟΚΛΗΤΟΙ "ΣΩΤΗΡΕΣ"

Στις τραγικές αυτές ημέρες της κρίσης ο Θεός να μας φυλάει από όλους τους τυχάρπαστους αυτόκλητους "σωτήρες" μας, που γεννήθηκαν, λένε, για να μας σώσουν...
Ποιοι: Αυτοί που μας κατέστρεψαν
ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΑ "ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ"

Τα "εγκλήματα" των πολιτών, είναι εγκλήματα. Τα "εγκλήματα" των πολιτικών κατά των πολιτών, είναι απλά  "λάθη", σύμφωνα πάντα με τους νόμους που εκείνοι ψήφισαν. 
Η απόλυτη αποθέωση της ισότητας και της δικαιοσύνης.

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΛΕΨΑΝΕ...

Παλέψανε ο Χρόνος με το Χρήμα και κέρδισε ο Χρόνος...
ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΝΤΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ...

Πάντα ήθελες

να αλλάξεις.

Πάντα ήθελες

να κάνεις μια νέα αρχή.

Πάντα έκανες

νέα όνειρα.

Πάντα έκανες

καινούργια σχέδια.

Πάντα ήθελες

να ξεκολλήσεις από την απραξία.

Πάντα ήθελες

να φύγεις προς τα ‘μπρος.

Ναι.

Πάντα ήθελες

να αλλάξεις.

Πάντα ήθελες

να κάνεις μια νέα αρχή.

Πάντα…

Κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς…

Κάθε νέας Πρωτοχρονιάς…

Μα εκείνο που άλλαζες τελικά,

ήταν μόνο το ημερολόγιο.

Εσύ παρέμενες πάντα ο ίδιος

και το ίδιο άπραγος, άβουλος και αποτυχημένος.

Και ως έτσι σε έβρισκε

η παραμονή της επόμενης Πρωτοχρονιάς.

Ως άβουλο, άπραγο, αποτυχημένο…
Κρίμα.

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

31/12/2013

ΟΙ "ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΕΣ"...

Οι «καραγκιόζηδες» άφησαν τον μπερντέ και βγήκαν στο «γυαλί».

Οι κάθε είδους «καραγκιόζηδες»

Πολιτικοί, παραπολιτικοί… Τρεχάμενοι και παρατρεχάμενοι.

Κι εμείς, βουβοί και άβουλοι θεατές, σχολιάζουμε απλώς από την «μακαριότητα της πολυθρόνας» μας.

Κατά τα άλλα, μας φταίνε οι…άλλοι.

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ

Η ζωή μας μετριέται,
με Μαγιάτικους ήλιους
κι Αυγουστιάτικα φεγγάρια....

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΤΕΡΑ, ΣΑΝ ΧΘΕΣ ΠΕΘΑΝΕΣ

Πατέρα, σαν χθες πέθανες.

Πριν δεκάδες χρόνια…

Είκοσι Ιουλίου της πικρής εκείνης εποχής.

Δεν πρόλαβα τότε να σου πω

«Στο καλό, Πατέρα, καλό ταξίδι…»

Δεν πρόλαβα ούτε και να σε φιλήσω.

Τίποτα δεν πρόλαβα να κάνω για σένα Πατέρα.

Δεν είχα προλάβει να μεγαλώσω.

Έστω και λίγο…

Ήμουν, βλέπεις, πεντέμισι μηνών…

Δεν ήξερα να μιλάω…

Δεν ήξερα να αποχαιρετώ…

Πατέρα, σαν χθες πέθανες…

Μα δεν πήγα στην εκκλησία,

Δεν άναψα ένα κερί…

Δεν πλήρωσα ένα παπά

για να σε «μελετήσει»…

Τίποτα δεν έκανα από αυτά Πατέρα…

Απλά, τα κρυφά, ακριβά μου δάκρια

τα κρέμασα σε μια μπουμπουκιασμένη

μοναχική αμυγδαλιά.

Κι εκείνη, Πατέρα, τα έκανε πικραμύγδαλα…

ΧΡΗΣΤΟΣ Β.Σ. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

Κάτω Λουτρό

21/7/2013